Het tweede running concert, maar het voelt al als een echte traditie. De kaartjes zijn zoveel mogelijk persoonlijk afgeleverd, de programma’s naar de zes huizen gebracht waar de concerten plaats zouden vinden. De zeven – zonder uitzondering jonge, vrouwelijke en sprankelende – pianisten verzamelden zich bij Chrisje van Gogh. Daar werden ze opgehaald door de gastheren en –vrouwen. Een Indonesische pianiste merkte op over Marlot: “Wat een prachtige wijk. De huizen lijken wel uit een sprookje van Hans en Grietje of de Drie Biggetjes.” Zo had ik nog nooit naar ons Marlot gekeken, maar ik vond het wel een compliment.
Even inspelen, en om 15.15 stonden de eerste drie groepen luisteraars voor de deur. Vrienden en familie van buurtgenoten waren ook welkom, en zo zijn er zelfs mensen uit Groningen komen luisteren. Leuk was het, even later, om je te realiseren dat op het zelfde moment op zes plekken in de wijk mensen zaten te luisteren naar prachtige pianomuziek. Bach, Beethoven, Liszt, Chopin, Brahms, Scarlatti, Schubert….. Heerlijk om deze muziek, zo mooi gespeeld, in huiselijke omgeving en samen met je buurtgenoten te kunnen horen. Het plezier dat iedereen er in had droeg ook bij aan de geweldige sfeer.
De timing luisterde nauw: uitloop van het ene concert leidde onvermijdelijk tot ‘running’ naar het volgende adres. Voor iedere luisteraar drie concerten in drie huizen, drie pianisten en drie verschillende vleugels, en steeds met een deels andere groep buurtgenoten. Complimenten aan Henk Bos voor de fantastische organisatie van groepen luisteraars, en aan Chrisje van Gogh voor het vinden van deze uitstekende pianisten.
De borrel aan het einde in de tennisbaan was geanimeerd en goed bezocht, ook door de musici. Een slot- en dankwoord van Hans Roëll aan de gastheren en –vrouwen en aan de organisatie sloot deze geslaagde middag af. We verheugen ons alvast op volgend jaar!
Mirjam Tirion
