Vanochtend, 7 juni, rond 12 uur in de middag, kreeg de Van Hoeylaan bezoek van de Dierenambulance Den Haag e.o., die bleek opgebeld door Hetty Rijkens. Bij haar in de achtertuin was een eend – eerder al diverse malen overal gesignaleerd met haar vriend – een maand lang bezig geweest met het maken van een nest en het leggen van 9 eieren. Vervolgens was ze er voor gaan zitten om die allemaal uit te broeden. Gisteren kropen de eerste eendenkuikens uit het ei, vijf in totaal. Wat nu?
Een vijver is in Hetty’s tuin niet voorhanden.
Ellis van de Dierenambulance weet er wel raad mee. Ze komt met twee plastic containers – één voor Ma eend en één voor haar kroost. Moeders laat zich niet al te lastig ‘inpakken’, maar de bruine donzen bolletjes rennen piepend de tuin rond.
Met een soort schepnet vangt Ellis, gadegeslagen door Hetty vanachter het keukenraam, er uiteindelijk vier. De vijfde ziet kans zich langs de op een kier staande keukendeur te wurmen en verdwijnt onder het aanrecht in een hoek. Buurvrouw Renee kan het bibberende donsbolletje daar uiteindelijk 
voorzichtig uithalen en bij haar broertjes/zusjes in de container deponeren. De Dierenambulance vervoert de eendenfamilie vervolgens naar de vijver, waar een comité van ontvangst al klaarstaat. Eerst worden de kuikens eruit gelaten, want”, zo vertelt Ellis, “als je de moeder het eerst doet vliegt ze meteen in paniek weg. Dat doet ze niet als ze haar kroost ziet”. En zo gebeurt het ook.
Ze voegt zich meteen bij haar vijf kuikens en, of ze het al 100 keer heeft gedaan, wandelt ze meteen naar het water, glijdt erin, haar kuikens volgen, zonder de minste aarzeling.
Een van de drie woerden van het ‘ontvangstcomité’ voegt zich onmiddellijk bij hen (wij, op de kant, weten zeker dat het 
Pa is!) en de hele familie zwemt kalmpjes weg, of er niet zojuist een zenuwslopend transport heeft plaatsgevonden.
De resterende eieren blijken, na onderzoek, niet goed uitgebroed en moeten worden weggedaan.
